The Latest
seni seviyorum.
elimde değil,
göğüs kafesimin içinde olabilir.
ama katiyen elimde değil,
Şu Instagram’da türeyen pedofili profilleri hakkında bir gönderi oluşturup hemen üzerine 5 yaşındaki yeğenimle tatile çıkınca beni bir takım paranoyalar darlar oldu. Sahilde bir abi Ada’ya şefkat ile yaklaşıyor, ben Ada çıplak diye abiye trip trip bakıp çocuğu çeke çeke uzaklaştırıyorum, falan. Kafa buna odaklı olunca bir şeyin daha farkına vardım: Biz (halası, babannesi, annesi, babası olarak, biz hepimiz) Ada’nın tombik poposuna cimcik atıp “Poponu yerim” gibi, hatta işi abartıp o popoyu ısırarak Ada’yı kahkahalara boğmak gibi bir takım hareketlerde bulunan insanlarız. Buraya kadar bir sıkıntı yok (gibi), hemen hemen her aile küçük çocuklarını bu şekilde sever. Hep bir “kukunu severim, pipini çekerim” şakaları söz konusudur minik çocuklara karşı. Lakin mesela Hazal (bizim çok yakın arkadaşımız ama Ada onu ilk kez görüyordu) aynı yaklaşımı sergilediğinde Ada tıpkı bize yaptığı gibi kahkaha atarak işi oyuna çevirme çabasına düştü. Dedim velev ki Hazal’ın yerinde yine Ada’nın tanımadığı sapığın teki olsa Ada onu da oyun sanacak ve karşı koymak yerine ona eşlik edecek. Sonra hemen annesiyle paylaştım fikrimi, Ada’ya fırsat buldukça bunun bir oyun olmadığını, bizlere dahi izin vermemesi gerektiğini anlatmaya çabaladık. Çocuk mindfuck oldu tabii. Başta hep “tamam” dedi, sonra yine popoya bir el dokununca “mehehe hahaha”ya bağladı. Çok telaşlandım. Bir de bu konuda yazmaya karar verdim.
Tam 3 - 5 yaş arası psikoseksüel gelişimin phallic evresi işte. Fallus Yunanca’da cinsel organ demek. Adı üstünde, çocuğun işlev sorguladığı bir dönemde o organa yönelik sergilenen her hareket onun sorgusunu doğrudan etkiliyor. İğdişlik korkusu, penis kıskançlığı gibi karmaşalar hep bu döneme sığdırılmış teorilerdir. “Kıçını yerim, altına mı yaptın, pipini keserim, kukunu yakarım” gibi söylemler çocuğun algısını alt-üst ediyor. Çocuğa kendi özel alanının, mahremiyetinin, bireyselliğinin var olduğunun hissettirilmesi, öğretilmesi gereken bir dönem. Biz o dönemde “hadi pipini göster teyzelere, oooh poponu ısırırım” gibi davranışlarla haşırt diye deşiyoruz o mahremiyeti. Özellikle çocuk istismarının tavan yaptığı şu günlerde bir nevi kendi ellerimizle paketleyip dışarıya sunmak gibi bir şey. Algılayamıyor çocuk neyi sakınması gerektiğini. Sen oyuncak ediyorsun, üzerine bir de “oyuncaklarını herkesle paylaşmalısın” öğütleri savuruyorsun. Sonra her dokunuşu oyun sanıyor çocuk, dokunuş kirli mi, temiz mi ayırt edemeyeceği bir yaşta. Korkarım biz biraz geç kaldık bu konuda hassasiyet göstermek için. Ama hala vakti olan insanlar için faydalı görüşler olabileceğini düşünüyorum. Ana - baba tutumu çok önemli. İnanın bana, Oedipus / Electra karmaşası gibi çok önemli psikoseksüel davranışları kapsayan bu 3 - 5 yaş arası dönemde oluşan sağlıksızlıklar, bireyin yetişkinlik dönemini fazlasıyla etkiliyor. Geçimsizlik, aşırı kıskançlık, cinsel otorite arzusu gibi yetişkin davranışların temelinde hep bu dönemde yaşanan aksaklıklar yatıyor. Bir de bu gerçekleri aktarınız, küçük çocuk sahibi eşinize dostunuza. Kukuları yakmasınlar, pipileri kesmesinler, popoları mıncırmasınlar, çocukları rahat bıraksınlar.
(via turkahvesi)
